Het weer speelde de tourrijders

Het zeemleer was gewassen, de benen ingevet en (bij de dames) geschoren, de kettingen gesmeerd, bidons gevuld. Ruim zestig deelnemers aan de allereerste Etapastour vertrokken in twee pelotons richting Zaltbommel, kuuroord en rustplaats, om langs de andere kant van de Waal weer terug te komen.

Waar hard wordt gefietst wordt zelden geouwehoerd. Meestal is het dan ook niet zo gezellig, wel lekker sporten. Waar het binnen een fietsend gezelschap wel heel gezellig is wordt meestal niet zo hard gefietst. Meer lucht door de stem dan om de oren, zoiets. Er zijn er die op zondagmorgen altijd voor een van beiden kiezen, er zijn er ook die van afwisseling houden. Beide partijen schreven zich in voor de allereerste Etapastour.
Tony Topouzis, Wiel Caanen, Hans Gelderblom en Ben van Bekhoven organiseerden de eerste EtapasTour. Half tien zondagmorgen koffie drinken bij La Cantina, tien uur op de fiets, rond het middaguur eten in Zaltbommel en op de fiets weer terug. Bij binnenkomst na 118 kilometer geen gele truien, wel volle bidons, de lucht van mosselen, tapas en een overvolle Markt met speaker Gerard Oomen om de renners welkom te heten.
Het weer speelde de tourrijders, waarvan er enkele op de huis-, tuin- en keukenfiets, volop in de kaart. Net genoeg zon en wind zorgden voor ongekende gemiddelden van 29 kilometer per uur. Klopt, geen Tourcijfers, maar voor een club recreanten lang niet gek. Er werd niet geflikt, soms wel geharkt of zelfs vierkant gereden. Linkeballen waren er niet en er werd niet met groot licht gereden, hoewel erbij waren die smeekten om een shotje epo. Twee busjes zorgden voor de inwendige mens en Woutertje van Trommelen zorgde voor de inwendige fiets. Aan alles was gedacht.